هر کس روزنه ای است به سوی خداوند اگر اندوهناک شود

اگر به شدت اندوهناک شود

روبروم نشته و هی میگه خسته ام خیلی گرفتارم هیچ کس مشکلات من و نداره هیچ کس نمیتونه من و درک کنه بهشت نگاه میکنم جوونه ظاهر خوبی هم داره سن زیادی هم نداره می پرسم ازش چرا خسته ای مشکلت چیه که انقدر حاد میگه پچه آخر خانواده ام هستم بعد از چهار تا پسر بدنیا اومدم برادرام همه رفتن سر خونه و زندگیشون فقط من موندم با یه مادر مریض مادرم افتاده لگن پاهاش شکسته باید مراقبش باشم میگم پدرت چطور میگه نه مشکلی نداره بهش میگم خوب تو که از صبح سر کاری یه غروبا میری خونه خوب یکم بهشون برس میگه نه وقت آزاد ندارم میخوام برم بیرون ،سینما و . . . با تعجب بهش نگاه میکنم میگم براش از کسایی تعریف میکنم که دور اطرافش هستم میگم میدونی فلانی این مشکل و داره میگه نه اصلا بهش نمیاد میگم اون همکارت چطور میدونی داره چطوری زندگی میکنه با چه مشکلاتی بازم تعجب میکنه میخوام درک کنه که مشکلش درست ناراحت کننده است ولی مشکل حادی نیست به خصوص با توجه به اینکه میخواد پرستار هم بگیره خوب یه هفته از گردش و تفریحش کمتر میشه ولی بازم حرف خودشو میزنه میگه درسته که اونا مشکل دارن ولی مشکل من یه چیز دیگه ای گفتم خوب اونم مادرته اینطوری بهش نگو اینطوری صحبت نکن یه عمر اون زحمت تو رو کشیده   یه ماهم تو زحمتشو بکش خیلی راحت میگه من که نخواستم من و به دنیا بیاره دیگه نمیدونم بهش چی بگم فقط نگاش میکنم با خودم فکر میکنم وقتی که با دوستاش میره گردش وقتی که خوش و خرم اونوقت هم میگه من که نخواستم من و به دنیا بیاره یا نه جالب تر اینجاست که مادر مریضشو میخواد بذاره تو تعطیلات بره 10 روز مسافرت من خودم همیشه میگم آدم باید توی شرایط آدم مقابلش قرار بگیره بعد ببینه اگه اونم تو اون شرایط بود شاید همینطوری رفتار میکرد بعد اینکه همه آدما زندگی رو از دریچه نگاه خودشون میبینن و مشکلات خودشون به نظرشون بزرگترین مشکلات میاد ولی اگه یکم ما دیدمون و باز کنیم و به اطرافمون نگاه کنیم می بینیم نه بابا انقدرا هم که فکر میکنیم مشکلاتمون بزرگ نیست

خیلی حرف زدم و اما هفته ای که گذشت مثل همه هفته های پیش پر از استرس و خستگی فقط این روزا این دخمل کوچولو که با شیرین زبونی هاش دل من  و مبیبره امروز تماس گرفتم میگه میخوام با هات حرف بزنم البته با یه حالت خیلی ناز  کلی دلبری میکنه

و اما قوم الضالمین سه شنبه مادر شوشو بعد از دو هفته تماس گرفت به احولپرسی شوشو گفت جمعه میام خونتون دست بوس وقتی قطع کرد گفتم جمعه من میخوام استراحت کنم خسته ام 5 شنبه بریم 5 شنبه صبح شوشو تماس گرفت گفتم ما امروز غروب میایم 5 شنبه تو این بارندگی و ترافیک ما از شرق به غرب تهران فکرشو بکنید یکساعت و نیم تو ترافیک بودیم رفتیم خونشون دیدم خونه نیست تماس گرفتیم مادر شوشو گفت من فکر کرد جمعه بعد از ظهر میاین دو بار دست از پا درازتر برگشتیم ساعت 9 رسیدیم خونه از همه جالبتر اینکه شوشو محترم گفت تقصیر تو بود که جمعه نرفتیم مامان اشتباه فکر کرده حالا به جای اینکه من طلب کار باشم اون بود   من اصلا به روی خودم نیاوردم بعد از یه ساعت شروع کرد به منت کشی بعدم مادر شوهر محترم یه تماس کوچولو نگرفت که عذر خواهی کنه این از شانس منه عروس حالا اگه من بودم دیگه بیا و ببین یه بار تماس گرفتن 5 شنبه بود گفتن میخوایم بیام خونتون ما هم اونشب جایی دعوت بودیم گفتم اگه میشه هفته دیگه بیان یا اگه میخواین تشریف بیارین یه روز قبلش بگین که ما برنامه نذاریم نمیدونین چه قیامتی کردن به شوشو گفتن  زنت  هر وقت میخواین بیاین خونه ما باید وقت قبلی بگیرین شانش داشته باشید

راستی این هفته چند تا غذایی خوشگل درست کردم گفتم عکس شو بذارم ریختم رو کامپیوتر از اونجایی که حواس جمع دارم پاکش کردم انشاالله هفته آینده

و اما کتابی که این هفته خوندم و خیلی خوشم اومد روی ماه خدا را ببوس مصطفی مستور حتما بخونید

به کجا چنین شتابان؟»

گون از نسیم پرسید:
«دل من گرفته زینجا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟»

«همه آرزویم، اما
چه کنم که بسته پایم»

به کجا چنین شتابان؟»

«به هر آن کجاکه باشد
به جز این سرا سرایم»

«سفرت به خیر! اما
تو و دوستی خدا را
چو از این کویر وحشت
به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلام ما را»

پشت چراغ قرمز شروع میکنه به بوق زدن اه اصلا حواسشون نیست یکم نمیره اونطرف تا من بچیم دوباره باز بوق و . . .

چهارراه بعدی من نمیدونم کی به اینا گواهی نامه داده اصلا بلد نیست رانندگی کنن بازم بوق و . . .

نگاش میکنم با خودم میگم اگه ما آدما یکم گذشت و صبوری تو وجودم بود ولی . . .

دوشنبه است نمیدونم روزای هفته من اینقدر عجله دارن برای سبقت گرفتن از هم یا همه این حس و دارن روزا تند و تند و باشتاب میگذره به هفته پیش نگاه میکنم چکار کردم که مفید بود هیچی

تو کل هفته صبح اومدم سرکار شب با آقای همسر دنبال دختملی بعد خونه و کار و غذا بعدم یکم سریال شبکه فارسی وان و خوندن کتاب و خواب همین هیچ کار خاصی نکردم به جز اینکه آخر هفته خونه خواهر شوشو دعوت بودیم که اونجا هم حرفای تکراری و رفتارای تکراری که نمیخوام بهشون فکر کنم اصلا تصمیم گرفتم هر چیزی که فکرم و روحمو فرسوده و خسته میکنه بهش فکر نکنم فایده ای نداره وقتی کاری از دست بر نمی آد انجام بدی

مثلا من هر چقدر به این شوهر گرام بگم بابا اینکار و نکن این حرف و نزن بازم میبینم فرقی براش نداره پس چی بگم نرود میخ آهنین در سنگ در مورد شوهر من که اینطوری دیگران و که نمیدونم

راستی نه بابا یادم نبود اینقدرم بعد نبود این هفته 30 دی تولد دخملی بود البته من یک ماه پیش براش تولد گرفته بودم ولی روز تولدش براش یه کیک درست کردم و یه تولد سه نفره گرفتیم   نانازی هم کلی ذوق کردو گفت تولد منه کلا از بعد از تولدی که براش گرفتم هر جا کیک یا کلاه بوقی میبینه میگه تولد منه ( همینه دیگه باید تحمل کنید که من هی از دخملی تعریف کنم چون تنها اتفاق خوب زندگی منه   اگه شوشو این جا رو بخونه دق میکنه حقشه   )

این هفته کتاب عشقه رو تموم کردم کتابی که ارزش خوندن داره من که کلی کیف کردم تصمیم دارم فقط از کتابایی که خوشم میاد اسم ببرم از اونایی که خوندم و گفتم حیف پول اسمی نبرم (نمیدونم انگیزشون از چاپ این کتابا چیه حیف پول که خرج میکنن کاش یکم فقط یکم به شعور ما اهمیت میدان شاید انقدرکتاب مزخرف تو کتابفروشیا نبود )

تا بعد   

بگذار عشق مال کسانی باشد که سفاهت عاشق پیشگی دارند

من و تو . ..  ، شجاعت عاقل بودن داریم

آنقدر که بدانیم ، وقتی که عشق از در می آید

رنج است که با آن

خروار ، خروار ، بر سر آوار می شود

خیلی وقت ننوشتم نمیدونم چرا شایدم میدونم و نمیخوام به خودم بقبولونم که فقط توی دنیای وبلاگ نویسی آدم میتونه حرف دلشو بزنه و جواب بگیره تا قضاوتت نکن تو این چند وقت خیلی سعی کردم حرفامو درد دلما به کسای دیگه بگم ولی دیدم تا دهن باز میکنی که حرفی بزنی همه شروع میکنن به نصیحت و قضاوت یکی نمیگه بابا درد چیه شایدم تو راست بگی اصلا نه اشتباه میکنی ولی من میشم سنگ صبورت تا بگی و تخلیه بشی

الان میبینم نه نمیشه باید نوشت و آزاد شد و گرنه حرفای نگفته مثل یه دمل چرکی سرباز میکنه اونوقته که دیگه نمیدونی باید چکار کنی

اصلا مگه کاری هم میشه کرد

هفته پیش داشتم کتاب عادت میکنیم زویا پیرژاد و میخواند اونجا که دخترش تو وبلاگش درد دل میکنه حرفای که به مادرش نمیتونه بزنه(من می خوام اینجا از چیزهایی حرف بزنم که هروقت یک ذره اش را به مامانم می گم دعوامون می شه ووقتی هم که نمی گم تلنبار می شه تو دلم و قاط می زنم) اصلا به هیچ کس اونجا بیان میکنه یاد خودم افتادم گفتم منم دوباره شروع میکنم راستی هر کس این کتاب و نخونده پیشنهاد میکنم حتما بخونه اصلا نوشته های زویاد پیرزاد قشنگه یا اینطوری بهتره بگم من خوشم میاد

تا بعد

عید اومده خونه تکونی کن دلتو

سال نو همگی مبارک

سلام به همه دوستای عزیز و گلم که تو این مدت فراموشم نکردن منم مثل اکثریت اسفند شلوغی داشتم  و خیلی وقت نمیکردم که بیام اینطرفا ولی از همه دوستای گلم ممنونم که من و فراموش نکردم

امیدوارم این سال جدید سال خوبی برای همه باشه اول از همه سلامتی که رکن مهم چون اگه دنیا ثروت و داشته باشیم ولی خدای نکرده سلامتی نداشته باشیم بدرد نمیخوره بعد از اون موفقیت هم تو زندگی هم تو کار برای همه عزیزای خودم

ما که این سیزده روز خونه بودیم و حسابی استراحت کردیم به طوری که دچار افزایش وزن اونم از نوع وحشتناک شدیم مسافرتم نرفتیم تقریبا میشه گفت عید دیدنی هم نرفتیم چون کسی تهران نبود همه رفته بودن مسافرت و ما هم سنگرمان را در تهران حفظ کردیم

به نظر من حیفه آدم عیدا بره مسافرت چون همه جا وحشتناک شلوغه در عوض تهران خلوت خلوت هر جا که آدم دلش بخواد تو زمان خیلی کم میتونه بره

ولی اگه راستشو بخواین حوصله م دیگه این روزای آخر سر رفت و هی به این آقای همسر غر زدم هر چی هم میگفت خوب بیا ما هم بریم یه طرفی قبلو نمیکردم اینم یه جورشه دیگه

وای نمیدونم شنبه چطوری برم سر کار یعنی صبج چطوری بیدارشم تو این چند وقت روز و شبم یکی بود حالا خودم هیچی این دخملی رو چه کار کنم اینقدر تو این مدت به من عادت کرده نگرانم افسرده نشه مثلا امشب میخواستیم بریم سینما فیلم اخراجی ها ( این که میگم میخواستیم بخاطر اینکه بلیط گیرمون نیومد و دست از پا درازتر برگشتیم ) گذاشتمش خونه مامانم وقتی که برگشتیم باهام قهر کرده بود هرچی صداش کردم جوابمو نمیداد حالا براش نگرانم

خوب دوستای گلم بازم زیاد حرفیدم امیدوارم بهتون خوش بگذره سیزده بدر خوبی داشته باشید

 ما که میخواستم با مامانم اینا بریم ولی مادر شوشو محترم از اونجایی که دختر عزیزشون بازم  رفته مسافرت میخواد با ما بیاد میگم بازم چون از قبل از عید شروع کردن به مسافرت و هنوز هم در سفرن البته یه چند روزی که مادر شوشو باهاشون بودن نمیدونم چطوری فردا دلش میاد بدون دخترش بیاد

خدا فردا رو به خیر کنه

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد

و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت

روزی که کمترین سرود بوسه است

و هر انسانی برای هر انسانی برادری است

روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند

قفل افسانه ئست و قلب برای زندگی بس است

یه وقتایی با خودم خلوت میکنم میبینم تو زندگی چکار کردم چی بدست آوردم ولی به جایی نمیرسم روزا مثل هم تکراری میگذره ما هم بازیگرای این زندگی تکراری هستیم زندگی تکرار تکرار است

این هفته هم مثل هفته های پیش بدون اتفاق خاصی گذشت دوشنبه به مهمونداری گذشت دوستم با شوهرش برای تولد دخملی کادو گرفته بودن یه عروسک ناناز دیگه منم افتخار دادم شام درست کردم از کراکت خیلی خوششون اومد فرداشم   تماس گرفت دستورشو پرسید خلاصه کلی هنرنمائی کردم رولت سوسیس کوکو سبزی مجلسی قورمه سبزی کشک بادمجون بابا خسته نباشی خانم هنرمند البته آخری رو برای خودم بود چون عاشق کشک بادمجون هستم ولی آقای همسر اصلا دوست نداره منم همیشه وقتی مهمون داریم درست میکنم خلاصه جای همه خالی خوش گذشت فرداشم به خودم مرخصی دادم و سرکار نرفتم از صبح شروع کردم به جمع کردن و تمیز کردن همون کوزت معروف کلا این هفته همش کوزت بودم دلم برای خودم سوخت حیوونی من

ظهرم آقای همسر تشریف فرما شدن خونه آخه این شوشوی ما یه اخلاق خیلی بدی که داره اینه که هر روز که من خونه ام به هر وسیله ای شده میاد خونه به قول مامانم اگه تو دیگه سرکار نری معلوم نیست تکلیف چیه تازه آقا میگه دیگه از بعد از عید نرو سرکار واقعا که

قرار بود بعد از ظهر دخملی رو ببریم دکتر از شانس هر چی تماس گرفتیم این دکتره هم جواب نداد ما هم از خدا خواسته گرفتیم خوابیدم یه وقت بیدار شدیم دیدیم به به هوا دیگه تاریک شده مثلا میخواستیم بریم خرید

روز بعدشم به کار گذشت چون یه روز نرفته بودم کلی کار سرم هوار بودغروبم رفتیم شهروند خرید ( من عاشق خرید کردنم از هر نوعی که باشه ) مادر شوهری و خواهر شوهری روز تولد دخملی تماس گرفتن و تولد و تبریک گفتن ماهم به روی مبارک نیاوردیم که یه تولد کوچمولو گرفتیم چهارشنبه تماس گرفتن هستید ما ۵ شنبه بیایم خونه تون برای تولد دخملی ( فکر کنم دعوای آقای شوشو باهاشون کار خودشو کرد یه کم مهربون شدن ) آقای همسر گفتن که ۵ شنبه قراره مبل جدیدمونو بیارن شما جمعه بیاین مادرشوهر مهربون بهشون بر خورد گفت اصلا نمیایم گفتیم ای بابا تازه داشت روابط حسنه میشد خلاصه از پنجشنبه صبح این آقای همسر ما شروع کرد به منت کشیدن مادرشون که بابا بیاد ما میگیم مبل ها رو جمعه بیارن تا خانوم رضایت داد تازه بعد از ظهرش تماس گرفت گفت خواهر شوهری گفته من نمیام گفتیم چرا گفت آخه اونو که دعوت نکردیم با خودم گفتم ما شما رو هم دعوت نکردیم خودتون تماس گرفتین دیگه این آقای همسر ما سریع تماس گرفت با خواهرش که حتما بیاین منم گفت من شام درست نمیکنم خسته ام ساعت دو بعد از ظهر چی بپزم آقای همسر هم گفت از بیرون میگرم همون موقع رفت غذا سفارش داد منم دیگه افتخار دادم سالادش و درست کردم به همراه تزئینات عکسشو دفعه بد میذارم به همراه عکس مبل ها ( د همیشه که نمیشه عکس گذاشت اصرار نکنید ) برای اولین بار آنروز خواهرشوهری ساعت ۵ اومد آخه عادت داشتن نزدیک شام میومدن شامشونو میخوردن میرفتن البته شوهرش رفت آرایشگاه بهتر اصلا حوصله شو نداشتن از خود متشکره یه کم دیگه کلی هم خواهرشوهر گرام مهربون شده بودنو کلی گپیدیم تا همه اومدن بعد از شام یه کیک دیگه گرفته بودیم یه تولد دیگه برای دخملی و کادو هاشو گرفت

جمعه هم همش به جابجایی و تغییر دکوارسیون گذشت مبل های جدید م آوردن سرمون گرم بود تا غروب ، غروبم رفتیم یه دور کوچیک زدیم و شام خوردیم

منم همچنان در حال خوندن کتاب جنگ و صلح هستم هنوز یه جلدشم تموم نشده

تا بعد

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت،  

سرها در گریبان است .

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را .

نگه جز پیش پا را دید ، نتواند ،

که ره تاریک و لغزان است .

وگر دست محبت سوی کس یازی،

به اکراه آورد دست از بغل بیرون ،

 که سرما سخت سوزان است .

نفس کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک .

چو دیوار ایستد در پیش چشمانت .

نفس کاینست ، پس دیگر چه داری چشم ز چشم دوستان دور یا نردیک؟

مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین!

هوا بس ناجوانمردانه سردست ... آی ...

دمت گرم و سرت خوش باد !

سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای !

این هفته هم گذشت به همه روزای تکراری

بازم مرسی بابت دعا برای پسر کوچولوی مریض ما خدا را شکر خیلی خوب شده دیگه پنج شنبه هم دکتر مرخصش کرد آوردنش خونه

این هفته من همش به مهمان داری گذشت یکشنبه ساعت ١٠ دیدیم زنگ میزن دوستم  و شوهرش بودن شامشون برداشته بودن اومده بودن خونه ما گفتم بابا وقت گیر آورده این موقع شب تازه ما که شام خوردیم خلاصه من که حوصله م نگرفت بنده خداها خودشون غذاشونو آماده کردن به همراه آقای همسر خوردن نه اینکه این همسر بنده اصلا شام نخورده بود دیگه تا دیروقت نشتن این وروجک ما هم که کم نمی آره تا آخرش پا به پای ما نشستن

فرداشم به کار تو شرکت این روزا یکم خلوته کارمون بهتر منم همش در حال وبگردی کم نمی آرم که

دوشنبه هم رفتیم خرید برای دخملی یه لباس خوشگل خریدم برای تولدش ولی از شانس امتحان نکردم روز تولدش که پوشیدم دیدم ای بابا بزرگه که ولی خوب کاریش نمیشد کرد دیگه سه شنبه هم بازم مهمون ایندفه دوست آقای همسر بود با خانمش و دخترش ( آخه آقای همسر حسودیش شد گفت چرا همش دوستای تو بیان من قبول ندارم ) خلاصه جاتون خالی خوش گذشت حالا فکر نکنید من همش در حال آشپزی بودم برای مهمونا اصلا و ابدا آخه بنده خدا این رستورانا اگه ماه ساپورتشون نکنیم که ورشکست میشن تازه دوستای آقای همسر بودن که دیگه راه نداشت من آشپزی کنم

باز ۵ شنبه مهمون داشتم البته بعد از ظهر دختر خاله جان بنده البته بیشتر دوستیم تا دختر خاله ، طفلکی اونم نهارشو آورده بود که هیچ برای ماه گرفته بود آخه من ۵ شنبه ها تا ظهر سر کارم

غروبم رفتیم خونه خواهر شوهر گرام برای عیادت دو تا ماشین گنده هم خریدیم آخه دو تا پسر داره این آقای همسر بنده هم میگن هر چی میخریم باید دو تا بخریم تولداشونم که میریم دو تا دوتا کادو میخریم شانس می بینین شبم بازم شام مهمون آقای همسر جای همگی خالی کباب ترکی خیلی خوشمزه

و اما جمعه تولد وروجک ما بود البته دوشنبه تولدشه ولی ما جمعه گرفتیم مامان اینجانب کیک تولد سفارش دادند و خونه خودشونو تزئین کردن یه تولد کوچمولو گرفتیم ( که یادگاری باشه برای دخملی )و خانواده آقای همسر را هم دعوت نکردیم ( بدجنسی ) ولی باور کنید بدجنسی نکردم هم به خاطر اینکه مادربزرگم هنوز چهلمش نشده نمیتونستم کسی رو دعوت کنم  برای همین خونه مامانم گرفتیم از یه طرف دیگه این مادر شوهر بنده هر وقت اومده خونه ما یا مراسممون گفته میخواستم نیام ولی گفتم اگه نیایم آقای همسر ناراحت میشه منم ایندفه گفتم به مامانت نمیگم چون میگن ما میخواستیم نیایم چون پسر خواهر شوهری مریضه ولی گفتیم اگه نیایم آقای همسر ناراحت میشه برای همین اومدیم آقای همسر هم برای اولین بار گفت درست میگی ایول به من خلاصه جای همگی خالی بود

زنگ تفریح : ساناز گل آدرس یه سایت برای دانلو بهم داد منم یه سریالو دانلود کردم شبا ببینم تلویزیون که در اختیار آقای همسره تازه شبا میشینه پای کامپیوتر برای بازی گفتم بابا پس من چی نه تلویزیون نه کامپیوتر منم میخوام این سریال و که دانلود کردم ببینم بالاخره آقای همسر نه بابا اینطوری نمیشه قرار شد برام یه لب تاب بخره آخ جون ماهم لب تاب دار میشویم آخه این دوستم که یکشنبه اومده بود خونه مون هر جا میره لب تابشو با خودش میبره اون شب خرجمونو از آقایون جدا کردیم خودمون نشستیم پای لب تاب و به همه جا سرک کشیدم دیگه کسی نگفتم من با کامپیوتر کار دام خدا کنه زودتر بخره

و اما عکسایی که قولشو دادم بابا من خوش قولم

اینم گلی که دوستم آورده بود

اینم گلی که خودم خیلی دوست دارم

اینم کیکی که هنرنمائی کردم

این پتی بور شکلاتی گول شکلشو نخوریدا اصلا خوشمزه نبود

اینم یک کیک دیگه

اینم عکس دخملی تو تولدش

اینم یکی دیگه

دوستای گلم عذاداری همتون قبول منم دعا کردید یا نه یه کوچولو

نه میدونم حتما دعا میکنید

مرسی که برای اون کوچولو هم دعا کردید شکر خدا بهتره البته دکترا میگن یه ٢٠ روز دیگه باید بیمارستان بستری بشه یه روز در میان میبرن اتاق عمل بیهوش کامل میکنن بعد بدنش و ششتشو میدن چون بچه است خیلی بهتر شده هر شبم بهش مرفین میزنن خدا همه مریضا رو شفا بده اون کوچولوی بی گناهم زودتر از شر بیمارستان راحت کنه

یه چیز جالب اینه که مادرشوهر عزیزم به جای اینکه فکر کوچولو باشه به فکر دخترشه میگه اصلا نمیذاره خواهرشوهری استراحت کنه دخترم خسته شد این بچه از پا انداختش همش تب میکنه نمیگه خوب دختر خودم باعث این اتفاق شده عجب آدم خودخواهیه

تاسوعا

 روز تاسوعا ما نذری داشتیم البته نذر آقای همسر بود ولی مامان من به همراه خاله ام پختند خیلی خوب و خوشمزه شده بود دلتون نخواددددد عکسم نتونستم بندازم سال قبل انداخته بودم ولی امسال انقدر شلوغ شد که یادم رفت ساعت ١١ مادر شوهری تماس گرفت گفت غذا آماده است ما بیایم ببریم گفتم بابا افتخار دادین امسال خودتون میاین دنبال غذا آخه پارسال با این که من باردار بودم دقیقا روزای آخر بارداریم بود تولد دخملم به قمری میشه یه روز بعد از عاشوار خلاصه یه تعارف نکردن که بابا ما بیایم کمک تازه منتظر شدن تا غذا شونو ببریم جالبتر اینجا تا یه سال بعد از ازدواج ما خودشون هم نذری میدادن آقای همسرم مثل اینکه نذر میکنه اگه یه زن خوب ( من و میگه ها آخه اون موقع باهم دوست جونی بودیم مثلا ) نصیب شد اونم به نذرشون اضافه کنه ( حالا خوبه نصیبش کرده و اون انقدر اذیتش میکنه )ولی الان مادرشوهرم گفت من نمیتونم خسته میشم آخه کار هیچ کس و قبول نداره فقط کار خودش از نظرش کار هیچ کس تمیز نیست خوب کسی هم بهش کمک نیمکنه خلاصه گفت اگه میخواین خودتون بدین ما هم کمر همت بستیم ( درست گفتم نمیدونم کمر همت یا همت به کمر بالاخره ) و خودمون دوسال نذرمون را ادا میکنیم البته من پارسال گفتم اگه دخملی صحیح و سالم بدنیا بیادزیادتر بدیم خلاصه بالاخره پختیم دیگه بنده خدا مامان و خاله  و خواهر و زن برادر و برادرم خیلی خسته شدن انشاالله که هر چی از خدا میخوان بهشون بده چهار شنبه هم اصلا تا غروب استراحت کردیم اصلا بیرون نرفتیم هیچ صدایی نمی اومد مثل اینکه دسته زیاد نرفتن ما که چیزی ندیدیم هر چی به آقای همسر گفتم برو برای من یه لیوان شربت بگیر دلم میخواد نرفت شام غریبان هم رفتیم سید نصرالدین شمع روشن کردیم آخه هر دفعه که رفتم نذرمو گرفتم نگید خرافاتیه ولی من اعتقاد دارم یه کم دوره ولی ارزششو داره

  راستی ۵شنبه هم به آشپزی گذشت یه کیک خوشمزه درست کردم عکسشو میذارم هنوز نریختم تو کامپیوتر 

جمعه هم نقش کوزت بودم تا بعد از ظهر ، بعد از ظهری هم دوست جونم اومد خونه مون یه گل خیلی خوشگلم آورد عکس اونم میذارم بعدا

خیلی حرفیدم

تا بعد